Arkitektúrpaviljón Opið Verk er frammistöðurými. Það er mótað út frá myndlíkingum meðvitundar og þröskulda. Óhlutbundnar hliðir og formið sem yfirborð skapa, sem virka eins og hljóðfæri, breytast í upplifun samskipta með snertingu gests. Verkið leggur vísvitandi áherslu á storslagið en þegar gestir hafa samskipti við rýmið víkur þessi ósnertanleiki fyrir hljóðgæðum og sveigjanleika. Þetta leikhúsræna rými er ekki fest neins staðar og ber rætur sínar með sér, kerfið er færanlegt. Byggingin er einnig blítt spurningarmerki til hins nýja heims sem er að mótast andspænis mannkyninu.